کامنتی که به دلم نشست
این دو بیتی رو پنح وارونه ی عزیز برام تو یه کامنتی نوشته بود که چون مصداق وضعیت فعلی منه و خیلی به دلم نشست گفتم اینجا هم بذارمش:
تنهایی ام را با تو قسمت می کنم، سهم کمی نیست
گسترده تر از عالم تنهایی من عالمی نیست
غم آنقدر دارم که می خواهم تمام فصل ها را
بر سفره ی رنگین خود بنشانمت، بنشین غمی نیست... (محمدعلی بهمنی)
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۸۹ ساعت ۴:۱۵ ب.ظ توسط پرهام
|