روح پاک و بزرگوار مادر مهربونم تن زخمی و رنجورش رو رها کرد و به آسمونا پر کشید....

داغی بزرگ و سنگین تر از همه کوههای عالم رو دلمه.....

بیست شبانه روز کنارش بودم تو بیمارستان .....بی وقفه ...... ولی چه سود؟.......